PSX Extreme 218

Butcher: Niedawno na jednym z zachodnich serwisów przedstawiono ciekawe dane na temat przemysłu gier wideo. Całość artykułu osadzono na tezie, że YouTube, letspleje i inne materiały wideo od graczy mocno i nieodwracalnie zmieniają oblicze branży - a ona sama musi się wkrótce do tych zmian dostosować. Szacowana światowa widownia online wszelkich filmów wideo z gier w roku 2015 wyniesie 486 mln osób, rosnąc do 790 mln w roku 2017. Letsplej to drugi najchętniej oglądany przekaz z gier, zaraz po oficjalnych, promocyjnych materiałach od wydawców (trailery etc.) - dla porównania, występy profesjonalnych graczy zajęły ostatnie, 8. miejsce na liście.

Największym celebrytą gamingowego YouTube’a jest niejaki PewDiePie, 24-letni Szwed, którego kanał na YT subskrybuje prawie 38 mln ludzi. To właśnie dzięki fanom w roku 2014 osiągnął z reklam przy swoich filmach przychód rzędu 7,4 mln dolarów. Nie mam z tym problemu - ba, życzę mu dalszych sukcesów. Ale w szerszej perspektywie to jednak trochę smutne, że jako zagorzali fani gier i wielomilionowa rzesza, nie potrafimy w naszej branży wykreować prawdziwych celebrytów tam, gdzie powinniśmy - wśród twórców gier (o czym szerzej w numerze). Nie potrafimy wepchnąć na salony show-biznesu czy czołówki popularnych gazet nazwisk, które mogłyby naprawdę reprezentować nasze hobby - które uważamy przecież za sztukę - tak, jak robią to choćby aktorzy na rzecz X Muzy. Zamiast tego bez trudu tworzymy pseudocelebrytów, gapiąc się w Internecie, jak przechodzą za nas gry.

Forma „my” nie do końca jest trafna. Unikam YT, szanuję swój wolny czas, bo mam go niewiele. Chciałbym jednak pojąć fenomen. Który zakrawa na tragedię, gdy czytam tezę, że niedługo bardziej popularne od grania będzie… oglądanie, jak gra ktoś inny. Pora umierać…? Rozumiem tych przed kamerą i szanuję ich pracę - każdy z nas chciałby mieć tyle cyfr na koncie, co PewDiePie. Ale nie ogarniam, jak medium, którego podstawą jest interaktywność, może bawić bezczynnego obserwatora. Nie ogarniam, jak ktoś woli oglądać, zamiast grać - oglądać cudze emocje, zamiast generować własne. Że niby tak samo ludzie oglądają mecze piłki nożnej czy występy ulubionych muzyków? Bullshit. O karierze w Bayernie czy graniu z Metallicą możecie pomarzyć - ale niejeden z Was lepiej wymiata na konsoli niż ten, którego oglądacie. Warto to sobie czasami uświadomić i sięgnąć po pada zamiast po popcorn.