PSX Extreme 230

Roger: Z czego m.in. słynie Śląsk? Z kopalń. To wyobraźcie sobie, że po umówieniu się ze Ścierą na grilla, ten stwierdził, że w okolicy Gliwic nie może nigdzie znaleźć węgla i żebyśmy kupili go w Katowicach. Sęk w tym, że przelecieliśmy po kilku sklepach i natrafiliśmy na podobny problem. Sytuację musiał ratować jeden z czytelników PSX Extreme (hi Steve), który dziarsko przybył z zapasem „czarnego złota” i uratował imprezę. Wycieczka do Katowic, która zaowocowała sentymentalnym fotostory, obfitowała zresztą w sporo przygód.

Chęć zwiedzenia dawnej redakcji na Sokolskiej skończyła się konfrontacją z ochroniarzem, polskim strażnikiem Teksasu, który, zanim zdążyliśmy coś powiedzieć, sięgał już po paralizator. A może to na widok Misia? Bo biegając z nim po ulicy w miejscu, gdzie kiedyś chłopaki zjeżdżali na krzesełkach, wzbudzałem popłoch wśród okolicznych mieszkańców. I patrolu policji, który właśnie przejeżdżał. Z kolei na Modelarskiej, gdzie w późniejszych latach przeniosła się redakcja magazynu, weszliśmy jak do siebie, bo… drzwi były otwarte. Na miejscu spotkaliśmy panią sprzątaczkę, która doskonale pamiętała czasy, gdy ekipa wariatów okupowała budynek. I nawet oprowadziła nas po wszystkich korytarzach. Można? Można.

Tak jak wspominałem w poprzednim wstępniaku, chciałbym nieco zmobilizować starą ekipę. I w tym numerze macie tego przedsmak. Na stałe wraca niepokorny Ural, Koso popełnił nie tylko fajny tekst wspominkowy, ale i zrecenzował nowego Phoeniksa. Bo kto mógł to zrobić, jak nie on? HIV od dawna już nie był tak napalony na granie i znów wkręcił się w platynowanie. A Ściera? No właśnie, co u niego? O tym w luźnym wywiadzie z okazji skromnego jubileuszu. Tak drogi Czytelniku - jesteśmy z Wami już 19 lat!

Obecny numer pęka w szwach nie tylko z powodu naszego małego święta. Recenzujemy najgłośniejsze wrześniowe premiery, takie jak FIFA 17, Pro Evo 2017,  Forza Horizon 3 czy ReCore. Testujemy odchudzoną wersję PS4, sprawdzamy, czym będzie PS4 Pro, wpadamy z wizytą na Tokyo Game Show i przyglądamy się rynkowi handheldów. Na koniec mały spoiler - wraz z numerem 231. możecie liczyć na nowy, lepszy papier (cena się nie zmieni), okazjonalny powrót kilku znajomych mordeczek i kosmetyczne zmiany, które mam nadzieję przypadną Wam do gustu. Dawno nie byłem tak zmotywowany do działania. Miłej lektury.

Rozbo: No cześć! Witam się ja, nowy zastępca naczelnika. Roger mi kazał. Generalnie nowy naczelny to straszna żyleta. Trzyma nas krótko i nie daje czasu na odpoczynek. No i nadużywa władzy. Dacie wiarę, że w dniu oddania pisma do druku kazał mnie, Perezowi i Romkowi wnosić mu do mieszkania nową kanapę? Tak jest. Zamieniłem ciepłą posadkę w korporacji na tachanie mebli naczelnego. Pieskie życie… Ale nie żałuję. Dlaczego? Bo teraz robię to, co kocham - współtworzę wraz z tym draniem, Rogerem, i całą ekipą najlepsze pismo dla zajawkowiczów w tej części galaktyki.

19 lat, 3 naczelnych, kilotony gier i miliardy znaków przelanych na papier przez nas dla Was. To rzeczy nie do końca wymierne, ale bardzo cenne. Mam nadzieję, że wspólnie z Rogerem uda nam się utrzymać energię i entuzjazm do tego, by ciągnąć ten wózek jeszcze dwie następne dekady. Że co? Internety? YouTuby? Streamy? Niech sobie będą. My też przetrwamy. Trzeba myśleć ambitnie. Co więcej, czeka nas zapewne w najbliższym czasie trochę zmian, nowych pomysłów i trochę powrotów starych, dobrych mordeczek, czego przedsmak macie w bieżącym numerze. Poza tym pismo pęka w szwach od zawartości. O największych szpilach napisał już Roger. Ja szczególnie zachęcam do lektury relacji z targów autorstwa Urala, która nadaje się na scenariusz filmu Barei. Tematykę idealnie dopełniają Mielu oraz Zooltar, dając w swoich tekstach trochę insiderskiej perspektywy dotyczącej targów od strony wydawcy. Pomiędzy lekturami większych tytułów warto zawiesić oko na recenzjach Attack of the Titan: Wings of Freedom oraz zaskakująco ciekawego Valley. Poza tym czeka na Was sporo ciekawej publicystyki oraz recenzja „Kingsglaive” - kolejnej już próby Square Enix nakręcenia wreszcie porządnego filmu w uniwersum Final Fantasy. Niech próbują, kto im zabroni

Obecny numer jest pierwszym, w którym przyjąłem funkcję zastępcy i muszę przyznać, że wparowałem od razu na „końcówkę”, w trakcie której zbieramy wszystkie pozostałe teksty, napieprzamy korektę (to jest dopiero kosmos!), skład, okładkę, reklamy i całe mnóstwo innych rzeczy. Urok printu. Hardkor i dlatego czasu na granie bardzo mało. Ale spokojnie - Destiny czeka. Zawsze na mnie czeka. Do zobaczyska na serwerach!